Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, beş yıldır çalışmakta olan bir işçinin tazminatsız işten çıkarılmasının haklı olduğuna hükmederek iş mahkemesi kararını bozdu. Habertürk'ten Ahmet Kıvanç'ın haberine göre karar, 24 Haziran 2026 tarihli, Esas No 2026/3315, Karar No 2026/6247 sayılı olarak verildi.
Dava dosyasına göre işçi, eski işvereninin yetkilisi için bir otelde rezervasyon yaptırdı ve eski şirket döneminde aldığı e-posta adresini kullanmaya devam etti. Bu adresle eski işvereninin çalıştığı firmalarla görüşmeler yapıldığı, rakip firma olmasına rağmen başka bir şirket için toplantılar organize edildiği belirtildi. İşçinin izinli olduğu dönemde şirkete ait araçla başka şirket yetkilisini şehir içi ve şehir dışı toplantılara götürdüğü de dosya kapsamında yer aldı. İş sözleşmesinde, işverenin yazılı izni olmadan başka bir kuruluşta çalışamayacağına dair hüküm bulunuyordu.
İş mahkemesi, işverenin iddiasının güven ilişkisini sarsacak boyutta olduğunu kabul etti; ancak işçinin bu eylemiyle menfaat temin ettiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle ihbar ve kıdem tazminatı ödenmesine karar verdi. Bölge adliye mahkemesi de istinaf başvurusunu reddederek bu kararı doğru buldu. Yargıtay ise 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II maddesine atıfta bulunarak, işçinin sadakat borcuna aykırı söz ve davranışlarının işverene haklı fesih imkânı verdiğini belirtti. Kararda, işverenin haklı fesih nedeninin kabulü için işçinin menfaat temin etmesinin gerekmediği vurgulanarak tazminat taleplerinin reddi gerektiği ifade edildi.
Karar, işçilerin ikinci bir işte çalışmasının ve iş yerine ait araç ile e-posta gibi kaynakların kullanımının işveren açısından sadakat riski oluşturabileceğini gösteriyor. Yargıtay'ın bu yaklaşımı, iş sözleşmelerindeki izin ve çalışma yasağı hükümlerinin uygulanmasında işverenler için bir referans niteliği taşıyabilir.